قلت ذلك اليوم إنّ أصل تلك الشجرة فى دار على بن ابى طالب ؟ فَقَالَ صلّى الله عليه و آله : يَا عُمَرُ أمَا عَلِمْتَ أنَّ مَنْزِلِي وَ مَنْزِلَ أمير المؤمنين [ عَلِيِّ بْنِ أبِي طَالِبٍ ] عليه السلام فِي الْجَنَّةِ وَاحِد وقصري و قصر عَليٍّ فِي الجَنّةِ واحد و سريري و سريرُ عَليٍّ في الجنّةِ واحد ؟ فقال عمر : يا رسول الله فإذا هَمّ أحَدُكُم به جماع أهله كيف يصنع ؟ قال : يا عُمَرُ ! يَضرِبُ الله بيننا الحجاب من النُّور إلي أن يفرغ أحدنا من حاجته ثُمّ يرفع عنّا فنحن إخوانا علي سُرُرٍ مُتَقابِلين ، يعني : روايت از عبداللّه عبّاس مىكند كه وي گفت : فلق كه حق تعالي ميفرمايد در سوره قل أعوذ بربّ الفلق ، آن فلق ، وادي است در دوزخ كه در آن وادي سيصد آسياب است . هر آسيابي يك ساله راه است . آن همه آسياب‌ها استخوان‌هاي دشمنان اهل بيت رسول خدا را خُرد مىكند ، و حق تعالي فرمود : بگو : پناه مىدهم و بازداشت به خدا ميكنم به محبّت اهل بيت . پناه به خداوند فلق ميبرم از شرّ آن وادي و عذاب و عقوبت آن . و در اين كتاب است در تفسير قول خداي تعالي : وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ ( عبس : 38 - 39 ) مفهوم اين است كه رويها باشند آن روز كه قيامت است روشن و خندان و شادان . روايت از انس است از پيغمبر صلّى الله عليه وآله كه گفت : اي انس ! اين رويهاي شادان و خندان و نوراني ، رويهاي مااند كه فرزندان عبدالمطلبيم - من و عليّ و جعفر و حمزه و حسن و حسين و فاطمه - كه چون از گورهاي خود بيرون آييم ، نور رويهاي ما همچون نور آفتاب بود در وقت چاشتگاه . و در اين كتاب است در تفسير آيه وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ( تكوير : 7 ) يعني : چون نفس‌ها را جفت گردانند . روايت از عبداللّه عباس است كه ، هيچ مؤمني نباشد روز قيامت الّا كه چون از صراط بگذرد و به در بهشت رسد ، خداي تعالي جفت وي گرداند و به وي دهد بر در بهشت چهار زن را از زنان دنيا ، و هفتاد حوري را از حوريان بهشت الّا عليّ بن ابي طالب را كه او شوهر بتول فاطمه زهرا است در دنيا و شوهر او است در بهشت ، و او را از زنان دنيا به جز